لینک مطلب در انجمن
تكنيك ها و زبان هاي برنامه نويسي هوش مصنوعي
عملكرد اوليه برنامه نويسي هوش مصنوعي ايجاد ساختار كنترلي مورد لزوم براي محاسبه سمبوليك است. خصوصيات اين ساختارها به مقدار زيادي موجب تشخيص خصوصياتي مي شود كه يك زبان كاربردي مي بايستي فراهم كند. زبان هاي برنامه نويسيLISP و PROLOG علاوه بر اين كه از مهمترين زبان هاي مورد استفاده در هوش مصنوعي هستند، خصوصيات معنايي و نحوي آنها نيز باعث شده كه آنها شيوه ها و راه حل هاي قوي براي حل مسئله ارائه كنند. تأثير قابل توجه اين زبان ها بر روي توسعه AI از جمله توانائي آنها به عنوان «ابزارهاي فكر كردن» مي باشد كه از جمله نقاط قوت آنها در زبان هاي برنامه نويسي مي باشد. همان طور كه هوش مصنوعي مراحل رشد خود را طي مي كند زبان هايLISP و PROLOG بيشتر مطرح مي شوند. اين زبان ها كار خود را در محدوده توسعه سيستم هاي AI در صنعت و دانشگاه ها دنبال مي كنند. اطلاعات در مورد اين زبانها به عنوان بخشي از مهارت هر برنامه نويس AI مي باشد. آنــــچه را كـــه نمي دانيم موجب دردسر و گرفتاري ما نخواهد شد، بلكه دردسرها از دانسته ها سرچشمه مي گيرد.
PROLOG
يك زبان برنامه نويسي منطقي است. يك برنامه منطقي داراي يك سري ويژگي هاي قانون و منطق است. PROLOG از محاسبه اوليه استفاده مي كند. در حقيقت خود اين نام از برنامه نويسي PRO در LOGIC مي آيد. يك مفسر برنامه را بر اساس يك منطق مي نويسد. ايده استفاده توصيفي محاسبه اوليه براي بيان خصوصيات حل مسئله يكي از محوريت هاي مشاركت PROLOG مي باشد كه براي علم كامپيوتر به طور كلي و به طور اخص براي زبان برنامه نويسي هوشمند مورد استفاده قرار مي گيرند. مزيت اين زبان به وسيله پروژه هايي كه براي ارزيابي و گسترش قدرت بيان برنامه هاي منطقي نوشته شده اند، اثبات شده است.