اگر از کسانی هستید که با مفاهیم شبکه های کامپیوتری آشنایی دارید حتما نام این مدل را شنیده اید اما احتمالا کمتر درگیر جزئیات آن شده اید. اگر اینطور است سناریوی جالب زیر را بخوانید. در این نوشتار سعی شده است به شکلی ساده لایه های مدل OSI تشریح شوند.
شماره ها بر حسب لایه های معادل در مدل OSI هستند.
7. جیمز باند با عالی ترین مقام جاسوسی در طبقه ی هفتم فرمانداری کل ملاقات می کند و از او یک پیام سری دریافت می کند که باید به سفیر آمریکا در سفارتخانه برساند.
6. سپس جیمز به طبقه ی ششم می رود، در آنجا نامه تلخیص، کد گذاری و به یک زبان میانجی ترجمه می شود.
5. جیمز باند با آسانسور به طبقه ی پنجم می رود. در آنجا مامور امنیتی چک می کند که آیا همه چیز همراه اوست و تعدادی Checkpoint در نامه قرار میدهد تا همتای او مطمئن شود که او همه ی پیام را منتقل کرده است.
4. در طبقه ی چهارم پیام بررسی می شود تا مشخص شود آیا پیام های دیگری به مقصد سفارت وجود دارند تا همراه آن ارسال شوند و همچنین اگر پیام خیلی طولانی است به بسته های کوچکتری تجزیه شود تا در مقصد دوباره بازسازی شود.
3. در طبقه ی سوم یک کارمند آدرس نامه را چک می کند و به جیمز باند کوتاه ترین راه به سفارت را نشان می کند.
VPN يا شبكه مجازي اختصاصي (Virual Private Network) ابزار برقراري ارتباط در شبكه است. از زمان گسترش دنياي شبكههاي كامپيوتري، سازمانها و شركتها به دنبال يك شبكه ايمن و سريع گشتهاند.
لینک مطلب در انجمن
تعداد کامپيوترهای ارائه دهنده اطلاعات ( خدمات ) و کاربران اينترنت روزانه تغيير و رشد می يابد. با اينکه نمی توان دقيقا" اندازه اينترنت را مشخص کرد ولی تقريبا" يکصد ميليون کامپيوتر ميزبان (Host) و 350 ميليون کاربر از اينترنت استفاده می نمايند. رشد اينترنت چه نوع ارتباطی باNetwork Address Translation) NAT ) دارد؟ هر کامپيوتر بمنظور ارتباط با ساير کامپيوترها و سرويس دهندگان وب بر روی اينترنت، می بايست دارای يک آدرس IP باشد. IP يک عدد منحصر بفرد 32 بيتی بوده که کامپيوتر موجود در يک شبکه را مشخص می کند. اولين مرتبه ای که مسئله آدرس دهی توسط IP مطرح گرديد، کمتر کسی به اين فکر می افتاد که ممکن است خواسته ای مطرح شود که نتوان به آن يک آدرس را نسبت داد. با استفاده از سيستم آدرس دهی IP می توان 4.294.976.296 (232) آدرس را توليد کرد. ( بصورت تئوری ). تعداد واقعی آدرس های قابل استفاده کمتر از مقدار ( بين 3.2 ميليارد و 3.3 ميليارد ) فوق است . علت اين امر، تفکيک آدرس ها به کلاس ها و رزو بودن برخی آدرس ها برای multicasting ، تست و موارد خاص ديگر است . همزمان با انفجار اينترنت ( عموميت يافتن) و افزايش شبکه های کامپيوتری ، تعداد IP موجود، پاسخگوی نيازها نبود. منطقی ترين روش، طراحی مجدد سيستم آدرس دهی IP است تا امکان استفاده از آدرس های IP بيشَتری فراهم گردد. موضوع فوق در حال پياده سازی بوده و نسخه شماره شش IP ، راهکاری در اين زمينه است . چندين سال طول خواهد کشيد تا سيستم فوق پياده سازی گردد، چراکه می بايست تمامی زيرساخت های اينترنت تغيير واصلاح گردند. NAT با هدف کمک به مشکل فوق طراحی شده است .
